مقاله آشنایی با نقش عنصر کلسیم در گیاهان

کلسیم یک یون دو ظرفیتی (Ca2+) نسبتاً بزرگ است که به راحتی وارد آپوپلاست سلول می‎شود و به شکل تبادلی به دیواره‎های سلولی و سطح خارجی پلاسما متصل شده است. بنظر می‎رسد غلظت بسیار کمی از آن در سیتوپلاسم و کلروپلاست است و نقش محدودی به عنوان کوفاکتور آنزیمی داشته باشد. محلول خاک معمولاً مقدار کافی کلسیم برای گیاهان فراهم می‎کند. اختلالات فیزیولوژیکی شناخته شده در نتیجه کمبود Ca در گیاه، به توزیع ضعیف کلسیم در خاک نسبت داده می‎شود بنابراین محدودیت در جذب عنصر توسط گیاه وجود ندارد. کلسیم به طور عمده در آوند چوبی وجود دارد و به میزان بسیار محدودی در آبکش دیده می‎شود. نسبت کلسیم در آوند آبکش و آوند چوبی می‎تواند در اندام‎هایی که به طور طبیعی داری مقدار کم کلسیم هستند مانند میوه‎ها و برگ‎های جوان بسیار مهم باشد. عواملی مانند رطوبت، فشار ریشه، فعالیت فیتوهورمون‎ها که بر توزیع کلسیم تأثیر می‎گذارند نیز موجب افزایش بروز این اختلالات در گیاه می‎شوند. گیاهان آلی به طور کلی حاوی مقادیر قابل توجه‎ی کلسیم هستند، معمولاً در محدوده (50-1 میلی‎گرم کلسیم بر گرم ماده خشک) است. کمبود کلسیم در گیاهان بسیار نادر است اما می‎توان در خاک های شدیدا شسته شده و آهک دهی نشده اسیدی به وجود آید.

 

نقش کلسیم در گیاه

کلسیم برای ساختار غشائ دیواره سلولی و نفوذپذیری آن ضروری است. کمبود کلسیم غشائ سلولی را ضعیف می‎کند که این امر باعث افزایش نفوذپذیری می‎شود و هدر رفت محتویات سلول و از دست رفتن مکانیزم‎های جذب عناصر را به دنبال دارد. کلسیم (Ca2+) برای طویل شدن و تقسیم سلولی ضروری است. کمبود کلسیم توسعه جوانه‎های انتهایی اندام هوایی و نوک ریشه‎ها را کاهش داده و باعث توقف رشد گیاه می‎شود. کلسیم همچنین برای انتقال کربوهیدارت‎ها و عناصر غذایی ضروری است. تجمع کربوهیدارت‎ها در برگ‎ها تحت شرایط کمبود کلسیم باعث کاهش مقدار کربوهیدرات‎های ساقه و ریشه شده و به ایفای نقش طبیعی ریشه (جذب عناصر غذایی) صدمه می‎رساند زیرا در این حالت میزان تامین انرژی کم است. در نتیجه کمبود کلسیم منجر به بد‎شکلی بافت های ذخیره ای در بسیاری از میوه‎جات و سبزیجات می‎شود. با وجود اینکه کلسیم در نقل و انتقال مواد مهم است ولی معمولا در گیاه غیر پویا است. به دلیل اینکه کلسیم در گیاه توزیع مجدد نمی‎یابد تامین مداوم کلسیم برای جذب ریشه گیاهان برای رشد طبیعی و توسعه میوه‎ها بسیار اهمیت دارد.

شرایطی از خاک که رشد ریشه گیاهان را کاهش می‎دهد (مانند سمیت آلومنیوم، کمبود فسفر، بیماری‎ها و ...) دسترسی ریشه به کلسیم را محدود کرده و باعث ایجاد کمبود این عنصر می‎شود. مشکلات مربوط به جذب ناکافی کلسیم در گیاهانی که سیستم ریشه‎ای کوچکی دارند نسبت به گیاهانی که سیستم ریشه‎ای توسعه یافته‎ای دارند بیشتر متداول است.

علائم کمبود کلسیم، نخست در بافت‎های میرستمی برگ‎ها، ساقه‎ها و ریشه‎ها مشاهده می‎شود. نوک و حاشیه برگ‎ها زرد شده و یا می‎سوزد حالتی که معمولا به پشت برگشتن و سوختگی نوک گفته می‎شود. ترشح مواد ژلاتینی باعث می‎شود که در برخی گیاهان نوک برگ‎ها به هم بچسبد. کمبود کلسیم باعث گره‎زایی ضعیف به وسیله باکتری‎های تثبیت کننده نیتروژن در ریشه لگوم‎ها می‎شود و بافت گره‎ها سفید تا خاکستری است در حالی که رنگ گره‎ها در گیاهان سالم صورتی تا قرمز می‎باشد. در شرایط کمبود شدید کلسیم توسعه ریشه کند شده و نوک ریشه‎ها به رنگ تیره درآمده و می‎میرد.

جذب کم کلسیم همراه با محدود شدن انتقال کربوهیدرات‎ها علائم مشخصی را در میوه‎جات و سبزیجات به وجود می‎آورد. به عنوان مثال پوسیدگی گلگاه در فلفل و گوجه فرنگی، بدشکلی هندوانه، لکه تلخی در سیب، لکه قهوه‎ای بین برگ‎ها سیب زمینی، قلب قهوه‎ای بادام زمینی، قلب سیاه در کرفس و حفره‎های موضعی در هویج را می‎توان نام برد. کمبود کلسیم باعث کم رنگی و بافت نرم میوه‎جات می‎شود که باعث کم شدن عمر انبارداری و بازارپسندی می‎شود. کیفیت سبزیجات برگی مانند کاهو، کلم و اسفناج به دلیل سوختگی نوک و حاشیه برگ‎ها کاهش پیدا می‎کند.

 

Havlin, J. L., Tisdale, S. L., Nelson, W. L., & Beaton, J. D. (2016). Soil fertility and fertilizers. Pearson Education India.

Kirkby, E. A., & Pilbeam, D. J. (1984). Calcium as a plant nutrient. Plant, Cell & Environment, 7(6), 397-405.