مقاله آشنایی با کاشت و پرورش انبه

انبه ميوه‎اي گرمسيري و گياه آن از تيره پسته ايان است. اين ميوه متعلـق بـه 4000 سال پيش بوده و 1000 نوع مختلف دارد. خاستگاه انبـه شـبه جزيـره‎های، هند، پاكسـتان، بنگلادش و آسياي جنوب شرقي است. طور كلي اين ميوه بيشتر در كشور هندوستان رشد كرده و مصرف مي‎شـود و در اين كشور به سافدا معروف است. نام تجاري چوب درخـت انبـه Machang مي‎باشد. از چوب اين درخت به صورت محلي براي سـاختن وسـايل منـزل اسـتفاده مي‎شود ولي چوب آن بادوام نيست. برگ درخت انبه داراي نوعي ماده رنگي است كـه اگر حيواناتي مانند گاو آن را بخورنـد ادرارشـان زرد رنـگ مـي‎شـود. از ادرار ايـن حيوانات مادة زردي به نام پيوري به دست مي‎آورند كه در نقاشي كاربرد دارد.

مشخصات گیاه‎شناسی انبه

انبه از رده دولپه‎اي‎ها، راسته افراسانان، تيره پسته ايان و داراي 50 گونه مي‎باشدم شخصه عمده بيشترگونه‎هاي اين خانواده، داشتن كانال هاي رزيني و نيز در پـاره‎اي از آن‎ها، شيره سمي و اشك آور (حساسيت‎زا) وجود دارد كه گاه عوارض شديد پوسـتي در انسان ايجاد مي‎كند. درخت انبه قد بلندي دارد و ممكن است به 35 تا 40 متر برسد. قطـر قسمت شاخ و برگدار آن نيز مي‎توانـد بـه 10متر برسد. عمر اين درخـت طـولاني اسـت و برخي از درخت‎هاي انبه با وجـود 300 سـال سن هنوز ميوه مي‎دهند. تاج درخت (فرم شـاخه‎ها) متراكم و كروي شكل يا تخم مرغي است. شاخه‎ها قوي و ضـخيم و اغلـب داراي ميان گره‌هاي يك در ميان كوتاه و بلند (كه مربوط به اوايل و اواخـر هـر دوره رشـد است) مي‎باشد. برگ درخت انبه نسبت به ارقام مختلف فرق مي‎كند و از حالت كشيده تا بيضي كوتاه تغيير مي‎كند و نوك برگ نيز از نوك تيز تا نوك گرد مشاهده مي‌شود. طول بـرگ 40 ـ 10 سانتي متر و عرض آن‎ها بين 2ـ 10 سانتي‎متر است.

ريشه آن نسبتـا طويل و در پاره‎اي از خاك‎هاي سبك تا عمق 5.5 متـر نيـز مشـاهده شده است. گل‎هاي انبه زرد يا قرمز رنگ مي‎باشد. شـكوفه‎هـاي انبـه كوچـك و سفيد رنگ به صورت خوشـه‎هـاي 10 تا 40 سانتي متري هستند نام ديگر ميوه انبه، منگو مي‎باشد. اين ميـوه اشـکال متفـاوتي دارد و داراي طعمي مطبوع و شيرين بوده و داراي هسته اي نسبتا بزرگ است. رسيدن ميوه‎ها حدود 3 تا 6 ماه طول مي‎كشد به علـت بزرگ بودن ميوه‎ها در انبه حتـي در شرايطي كه تعداد كمي از گـل‎هـا گرده افشاني كنند، محصول رضايت بخشي توليد مي‎شود.

جدول 1- مشخصات گیاه شناسی انبه

نام فارسی

انبه، منگو

نام انگلیسی

Mango

نام علمی

Mangifera

 

مشخصات گیاه شناسی انبه

شکل 1- مشخصات گیاه شناسی انبه

تکثیر

ازدياد يا تكثير درخت انبه از هر نظر شبيه تكثير ساير درختان ميوه مـي‎باشـد. يعنـي هم مي‎توان آن را با هسته يعني طريقه تناسلي و هم با قلمه و خواباندن شاخه و پيونـد يعني روش غير تناسلي ازدياد كرد.

کاشت

معمولاً پس از رسيدن ميوه، فورا هسته انبه را بايد در خاك كاشت. زمان رسيدن ميـوه انبه در نقاط مختلف متفاوت اسـت. در آب و هوائي شبيه به آب و هواي شمال هندوستان كه تقريبا از نظر درجه حـرارت و عـرض جغرافيائي شبيه به آب و هواي جنوب ايران (ميناب) مي‎‎باشد زمان كاشت هسـته انبـه اوايل تابستان است.

پرورش درخت انبه در زمين شور و همچنين داراي بافـت شـني مناسـب نمـي باشـد. در هنگـام آمـاده كـردن زمين اگر 20 تن كود حيواني پوسيده در هكتار استفاده گردد نتايج بسيار خوبي خواهد داشت. با توجه به اينكه نهال انبه در ابتدا نياز به آب فـراوان دارد لازم اسـت در ايـن خصوص از قبل تدارك لازم اتخاذ گردد.

حدود يك ماه قبل از كاشت نهال گودالي به عرض 36 سانتي‎متر و به عمق يـك متر ايجاد و خاك سطح الارض به عمق cm 12را جداگانه نگهداري و در صورتي كـه خاك سطوح پائيني فاقد كلوخ باشد از آن استفاده مي‎شود.  15 الـي 20 روز چالـه را بايد به همين صورت رها كرد تا آفتاب زده و ميكروب‎هاي داخل آن از بين برود. نهال‎هاي پيوندي با سن يكسال مناسب كاشت در زمين اصـلي هسـتند. بهتـرين زمان كاشت نهال‎هاي پيوندي اوايل فصل بهار (بهمن مـاه در شـرايط جنـوب شـرق كشور) يا پاييز است.

باغ انبه

شکل 2- باغ انبه

داشت

براي رشد و نمو مناسب گياه بايد هر سال از كودهاي شيميايي اسـتفاده نمـود. ميـزان مصرف كود شيميايي در سال اول بعد از كاشت گياه بوده و در سال‎هاي بعد همزمـان با شروع فصل بارندگي خواهد بود. همچنين مصرف كودهاي ازته قبل از شكوفه‎دهـي درخت در تثبيت ميوه موثر است. بهترين زمان مصرف كود حيواني در اوايل آذر و دي ماه مي‎باشد، همچنين زمان استفاده از كودهاي ازته و فسفره در اواخر بهمن ماه مي‎باشد. در ابتداي رشد نهال بايد از كودهاي ازته در اواخر فروردين تـا ارديبهشـت مـاه استفاده نمود.

ميزان آب موردنياز انبه 1100 - 1700ميلي متر در سال است. حداقل آب بـراي توليـد تجارتي 635 ميليمتر است اما به علت تحمل بالاي درخت،حتي در 300 ميليمتر نيز درخت انبه زنده مي‎ماند. مدت زمان آبياري باغات انبه بستگي مستقيم به شـرايط آب و هوائي و ميزان بارندگي هر منطقه دارد. آبياري درختان مسن بسيار كم است. براي دوره‎هاي اوليه دو تا سه ماه پس از كشـت، آبياري سه بار در هفته صورت مي‎گيرد. در دوره‎هاي بعد آبياري در تابستان يـك بـار در هفته و درزمستان هر دو هفته يك بار انجام مي‎شود. درختان مثمر دو تا سه بـار در ماه آبياري مي‎شوند.

درخت انبه به صورت گنبدي شكل و تا حدود زيادي متناسب رشد مي‎كند، لـذا به هرس زياد نياز ندارد. با اجراي هرس مي‎توان گسترش متوازن شاخه‎ها و امكان استفاده حداكثر از سطح برگ‎ها را فراهم كرد. شاخه‎هاي ضـعيف، خشـك، بيمار و آفت زده و يا رو بـه داخـل (كـه هميشه در سايه هسـتند) را بايسـتي جـدا كرد.

درخت انبه

شکل 3- درخت انبه

برداشت

درخت انبه از سال چهارم يا پنجم بعداز كاشت شروع به ميـوه دادن مـي‎كنـد و بعـد از 8 سال ميزان توليد آن افزايش مي‎يابد و در 20 سـالگي بـه رشـد كامـل مـي‎رسـد. ميوه ها بسته به رقم 3 تا 5 ماه پس از گلدهي آماده برداشت هستند. شروع ريـزش طبيعي ميوه‎ها نشانه رسيدن آن است. برداشت ميوه‎ها با تغيير رنگ آن از سـبز بـه زرد شروع مي‎شود و معمولا در اين حالت بريكس ميوه بيشـتر از 7 مـي‎باشـد. در موقـع برداشت ميزان قندهاي محلـول بايد حـداقل 13 درصد باشـد.

میوه انبه

شکل 4- میوه انبه

متوسط بازده برمبنـاي وزن بـراي هـر درخـت در درختـان پيونـدي 200 -150 كيلوگرم و براي درخت‎هاي غيرپيوندي 400ـ 300 كيلوگرم است. بين ارقام انبه از نظر ميزان توليد و كيفيت، نظم و هماهنگي خاصي  ديده نمـي‎شـود و ممكن اسـت در يـك برداشت كم از نظر تعداد، كيفيت ميوه افزايش يابد. بطور كلي ميزان ميـوه هـر درخـت حدود 70-110كيلوگرم مي‎باشد كه تعداد 200-300 ميوه در هر درخت و در برخـي سال‎ها در برخي ارقام تا 5000 ميوه توليد مي‎شود.

برداشت انبه

شکل 6- برداشت انبه

شريفي جهانتيغ، غلامرضا، عباسی، محمد رضا، فلاح نوملي، سمیه. (1394). آشنایی با انبه و فراورده های آن. تهران: نوروزی