مقاله آشنایی با زراعت بادمجان

بادمجان یکی از سبزیجات مهم خانواده Solanaceae می‎باشد. مجموع توليد بادمجان دنيا حدود 45 ميليون تن است. استان‎هاي مهم توليدكننده بادمجان كشور عبارتند از: خوزستان، هرمزگان، تهران، فارس، سيستان و بلوچستان، خراسان رضوي، بوشهر و منطقة جيرفت وكهنوج است. مركز اوليه تنوع بادمجان، هند و مركز ثانوبه آن چين مي‎باشد. ايران نيز در كمربند مناطق داراي تنوع از نظر بادمجان قرار گرفته است و توده‌هاي بومي اين محصول در ايران وجود دارند.

بادمجان منبع بسيار خوبي از ويتاميـن‎ها و مواد معدني است و از لحاظ ارزش غذايي كل با گوجه فرنگي قابل مقايسه مي‎باشد. 100 گرم بادمجان دارای 24 کیلو کالری انرژی، 1.1 گرم پروتئین، 0.2 گرم چربی، 11 میلی گرم فسفر، 0.4 میلی گرم آهن، 630 واحد بین المللی ویتامین آ، 0.04 میلی گرم تیامین، 0.07 میلی گرم ریبوفلاوین، 0.04 میلی گرم نیاسین و 120 میلی گرم اسید اسکوربیک است.

اهميت بادمجان به علت طعم و مزه، قابليت خوب حمل و نقل و شرايط ويژه كنسروكردن است. بادمجان درتهيه غذاهاي مختلف، همچنين انواع ترشي‎ها نیز كاربرد دارد.

 

مشخصات گیاه‎شناسی بادمجان

ارتفاع بادمجان بين 0.5 تا 1.5 متر مي‎باشد. ريشه آن سطحي، منشعب و قوي اسـت. سـاقة آن نيمه خشبي، سبز رنگ و داراي شاخه‌هاي فرعي گسترده مي‌باشد. برگ‎ها ساده، كنگره‎دار، سبز روشن و مانند سايرگياهان اين خانواده كركدار مي‎باشند. گل‎ها به صورت منفرد و يا در خوشه‌هاي دو يا چند تايي ظاهر مي‎شوند. وقتي گل‎ها به صورت منفرد باشند ميزان ريزش آن‎ها 80 درصد كمتر از حالتي اسـت كـه به صورت خوشه‎اي ظاهر شوند. گل‎ها به اندازه 3 تا 5 سانتيمتر با دمگل مشخص، داراي 5 كاسبرگ، 5 گلبـرگ بـه هـم پيوسـته بـه رنـگ بـنفش و سـفيد و 5 پـرچم زرد رنـگ كـه مـادگي را كـاملاً احاطـه كرده مي‎باشند. گل‎ها 40 تا 50 روز پس از نشـاكاري ظـاهر مـي‎شـوند. بازشـدن گـل‌هـا و پخـش شـدن گرده‎ها معمولاً بين ساعات 6 تا 11 صبح تحت تأثير روشنايي، دما و رطوبت منطقه روي مـي‎دهـد و بـا مشاهده و تجربه مشخص مي‌گردد. بادمجان فاقد نياز ويژه به طول روز جهت گلدهي است. بادمجان به طور معمول گياهي با خودگرده افشاني بالاست و ميزان دگرگشني آن بستگي به ژنوتيپ، محل و ميـزان فعاليت حشرات دارد.

ميوه بادمجان از نوع سته يعني نوعي ميوه گوشتي است كه دانه‎ها در داخل آن قرار مي‎گيرند. كاسبرگ‌ها با ميوه رشد مي‌كنند و اغلب داراي خارهاي زيادي هستند كه در موقع برداشت محصـول مشكلاتي را به همراه دارد. ميوه‎هاي بادمجان در دامنة وسيعي از نظر شكل و رنگ مي‌باشند. ميـوه‌هـا در ارقام مختلف به رنگ‌هاي سياه، ارغواني، سبز، سفيد، ابلـق و رنـگ‌هـاي بينـابين ديـده مـي‎شـوند. از نظر شكل ميوه نيز تنوع بالايي در بادمجان وجود دارد و ارقـام مختلفـي از باريـك و دراز تا كاملاً گرد در بادمجان مشاهده مي‎شود. بذر زرد رنگ و داراي فرورفتگي كوچك است. قطر بذر 2 تا 4 ميلي متر و ضخامت آن نيم تا يك ميليمتر است.

جدول 1- مشخصات گیاه شناسی بادمجان

نام فارسی

بادمجان، بادنجان

نام انگلیسی

Eggplant

نام علمی

Solanum melongena L.

خانواده

Solanaceae

 

از چپ به ترتیب: برگ، گل و میوه گیاه بادمجان

شکل 1- از چپ به ترتیب: برگ، گل و میوه گیاه بادمجان

کاشت

بادمجان بومي نواحي گرم بوده و در مقابل سرما حساس است. (دماي كمتر از 16درجه سانتيگراد) خسارت به بارمي آورد. براي توليد بادمجان، يك فصل رشد طولاني حدود 120 روز نياز است. بهترين رشد بادمجان دردماي 21 تا 29 درجه سانتـيگراد اتفـاق مي‎افتـد. دمـا و رطوبت بالا نيز عملكـرد را كـاهش مي‎دهد. 

بادمجان مي‎تواند خشكي و غرقابي را تحمل كند ولي دوره‎‎هاي  طولاني غرقاب خاك باعث شيوع پاتوژن فساد ريشه مي‎شود. بادمجان را از لحاظ نياز نوري جزوگياهان خنثي طبقه بندي مي‎كنند وليكن براي رشد و نمو مطلوب نياز به گرما و نوركافي دارد. نور ضعيف در ايام زمستان درگلخانه‎ها، بد شكل شدن ميوه و افتادن گل و غنچه را باعث مي‎شود. براي تشكيل مناسب گل‎ها شدت نور بيش از 10كيلو لوكس نياز است و در عين حال ميزان گرماي داخل گلخانه نبايد پائين‎تر از 20 درجه سانتيگراد باشد. كاهش گرماي هوا و به ويژه گرماي خاك (كمتر از 18درجه سانتيگراد) نيز اغلب اختلالاتي مثل افتادن گل و غنچه را در پي دارد. اگر هدف توليد بذر باشد، دماي روزانه 32-25 و دماي شبانه 27-21 درجه سانتيگراد مناسب است.

کاشت نشاء بادمجان در مزرعه

شکل 2- کاشت نشاء بادمجان در مزرعه

بادمجان براي رشد مناسب احتياج به حاصلخيزي خاك و تغذيه كافي دارد. بادمجان مي‎توانـد در تمامي خاك‎هاي سبك شني تا سنگين رسي رشد نمايد. خاك لوم شـني بـراي زمـاني كـه زودرسـي مورد نظـر است ايـده‎آل مي‎باشـد. خــاك‎هـاي سنگيــن بــراي عملكردهـاي طولانــي‎تـر و تأخيــري توصيـه مي‎گردد. براي رشد مناسب بادمجـان  pH، 6.5 -6  مناسـب مـي‎باشـد. ضـمناً ازكشـت بادمجـان در مزارعي كه قبلاً گياهان خانواده   Solanaceae(گوجه فرنگي، سيب زميني، فلفل و بادمجان) كشـت شده است بايستي پرهيز شود.

داشت

بادمجان يك محصول با طول دورة رشد نسبتاً طولاني است و از جمله سبزيجاتي است كه مواد غذايي زيـادي از زمـين جذب مي‎كند. بدين منظور مي‎بايست ازكودهاي آلي و شيميايي قبل ازكشت و همچنين ازكودهاي شيميايي به صورت سرك پس ازكاشت استفاده گردد. بدين منظور مي‎توان در حين آماده سازي زمين 30 تا 40 تن در هكتار كود دامي پوسيده و يا 10 تن در هكتار كمپوست و یا 3 تن در هكتار كود مرغي را با خاك مزرعه مخلوط نمود. البته اگر زمين مزرعه شني بوده يا و مزرعه از نظر مواد غذايي ضعيف باشد، مي‎بايست اين مقادير را بالاتر در نظرگرفت. استفاده ازكودهاي شيميايي به صورت مجزا و يا به صورت كود كامل بايد در برنامة آماده كردن زمين قرارگيرد. مصرف كودهـاي شيميـائي مي‎بايـست بر اساس آزمـون خـاك باشد. در صورت كمبـود منزیم در خاك مي‎بايست از آهك استفاده گردد. كاربرد آهك اگر 3 تا 4 ماه قبل از نشاكاري در خاك توزيع و تثبيت گردد بسيار مؤثرتر از مصرف دير هنگام آن خواهد بود. به صورت كلي و در صورتي كه امكان آزمون خاك وجود نداشته باشد عناصر نيـتروژن، فسفر و پتـاس به ترتيب به نسبت 200 ،100و 100كيلوگـرم در هكتار توصيه مي‎گردد. نيمي از نيتروژن، تمامي فسفر و تمامي پتاس قبل از انتقال نشا و باقيماندة نيتروژن بسته به شرايط خاك در 2 تا 3 مرحله، 30 تا 45 روز پس از نشاكاري مصرف گردد.

مزرعه بادمجان

شکل 3- مزرعه بادمجان

زمين بادمجان بايد دائماً مرطوب و نم‎دار باشد. آبياري در زمان گلدهي و تشكيل ميوه بسيار بحراني است. كمبود آب در اين دوره مي‎تواند منجر به تشكيل شكوفه‎هاي انتهايي پوسيده و ميوة بد شكل گردد. كاهش اندازة ميوه و عملكرد نيز اثر در استرس رطوبتي پديد مي‎آيد. تنش رطوبتي در زمان رسيدگي ميوه مهمترين عامل محيطي در تلخ شدن محصول مي‎باشد. پژمردگي در اواخر صبح علامت خوبي براي نياز به آبياري است. توصيه مي‎شود آبياري بادمجان در تابستان 3 تا 4 روز يكبار و در بهار و پائيز 6 تا 8 روز يكبار صورت پذيرد. بادمجان يك گياه ريشه متوسط است كه عمق ريشة آن درخاك‎هاي با زهكشي خوب حدوداً 90 سانتي متر است. در هر آبياري مي‎بايستي خاك حداقل تا عمق 45 سانتي متر خيس گردد.  

رشد اولية بادمجان نسبتاً كند است و به آرامي استقرار پيدا مي‎كند و چون فاصلة بوته‎ها از هم نيز نسبتاً زياد است لذا در رقابت با علف‎هـاي هـرز بـه خصـوص در اوايـل فصـل رشـد ضـعيف اسـت. علـف‎هـاي هـرز متعـددي از پهـن برگ‌هـا و باريـك برگ‌هـا بـراي بادمجـان ايجـاد مزاحمت مي‌كنند. از جملة اين علف‎هاي هرز مي‌توان به تاج خروس، سلمه تره، علف هفت بند، تربچـة وحشي، فرفيون، خارشتر، خللر، پنيرك، خرفه، آلاله، بومادران، درمنه، توق، پيچك، بارهنـگ، مـرغ، پنجه مرغي، قياق و... اشـاره كـرد. براي كنتـرل علـف‎هـاي هرز مـزارع بادمجان مي‎توان از روش‎هاي زراعي، مكانيكي وشيميايي استفاده كرد.

برداشت

ميوه بادمجان از زماني كه حدود يك سوم آن تشكيل شده است تا زماني كه اندازة نهايي خود را پيدا كـرده باشـد قابـل برداشـت اسـت. ميـوة مطلـوب مـي‎بايسـتي سفت، براق، عاري از برش يـا چروكيدگي و با اندازة مناسب و بازارپسند باشد. ميوه كاملاً رسيده را مي‎تـوان تـا مـدت زمـان نسـبتاً زيـادي روي بوتـه نگـه داشـت بـدون آنكـه تغييـر محسوسي در آن ايجاد گردد. ولـيكن نگهـداري بـيش از حـد آن باعـث سـفتي پوسـت، بـذري شـدن وكاهش كيفيت ميوه مي‎گردد. تاخير در برداشت ممكن است باعث جوانه‎زنـي بـذور در داخـل ميـوه گردد. به علاوه نگه داري ميوه‎ها روي بوته باعث مي‎شود كه تشكيل ميوه‎هاي جديـد بـه مخاطره افتد. زماني كه به دليل نگهداري ميوه روي بوته، رنگ پوست شروع به كمرنگ شدن مي‎كند، بذور تيره گرديده وگوشت ميوه اسفنجي وتلخ مي‎گردد.

برداشت دستي ممكن است توسط چاقوي تيز يا قيچي باغباني صورت گيرد. برداشت يـك يـا دو بار در هفته صورت مي‎گيرد. بادمجان نبايستي دورة پس ازبرداشت طولاني داشته باشد و مي‎بايست فوراً به بازار عرضه گردد. ميوه‎ها معمولاً بر اساس رنگ و اندازه بسته بندي مـي‎گردنـد. بادمجـان مـي‎تواند به مدت 7 تا 10 در روز دماي 7 تا 10 درجه سانتيگراد و رطوبت نسبي 90 تا 95درصد نگهداري گردد. ثابت شده است كه سرمازدگي در دماي زير 7 درجه سانتيگراد باعث خسارت بـه بادمجـان مـي‎گردد. علائم سرمازدگي عبارتند از: چروكيدگي، برنزه شدن سـطح و قهـوه‎اي شـدن بـذور و گوشـت.

برداشت دستی بادمجان

شکل 4- برداشت دستی بادمجان

باقری، محمود .(1394). کاشت،داشت و برداشت بادمجان. تهران: نشر آموزش کشاورزی